Opel Kadett C Aero
Het volgende verhaal is afkomstig uit de Autovisie van 14 augustus 1976 en werd geschreven door Nico de Jong. De Opel Kadett Aero werd kritisch onder de loep genomen. De foto's in dit stuk zijn door de club zelf toegevoegd.Rij impressie Opel Kadett Aero
Het aantal cabriolets op de markt neemt gestadig af. Onder invloed van de steeds strenger wordende veiligheidseisen, vooral ook in het voornaamste exportgebied van 's werelds auto-industrie Amerika, wordt het steeds moeilijker een open auto te maken die door de nauwe beugel van de keurders kan komen. Jammer voor de grote schare autoliefhebbers die toch nog wel eens graag de wind door de haren voelt waaien tijdens een rit. Onlangs kwam er zowaar een nieuwe cabriolet op de markt. De Aero, een wagen op basis van de Opel Kadett. Een nogal eigenzinnig uitziende automobiel voor een prijs die zachtjes gezegd voor een op zichzelf gewone Kadett nogal aan de ongehoorde kant is: ƒ21.559,-.De Aero wordt niet door Opel zelf gemaakt. De complete wagens, voorzien van een knap indrukwekkend totaal aan extraatjes in in- en exterieur (elders op deze pagina's gespecificeerd- een totaalbedrag van rond de twee mille vertegenwoordigend) worden geleverd aan de firma Baur, die er vervolgens de blikschaar inzet, er een cabriolet van tovert en de achterruiten via de handel weer teruglevert aan Kadett-klanten.
Baur is geen onbekende in Duitsland, ook de BMW "Targa" kwam uit zijn werkplaatsen. Een auto die het hier te lande absoluut niet heeft gedaan, maar waarvan er in Duitsland een bevredigend aantal is verkocht. Door het wegvallen van de oude BMW twee deursserie kwam Baur zonder auto's te zitten die hij kon onthoofden en dat is de reden dat hij de Kadett ter hand nam. 
De ontzaglijke eindprijs moet wel in het juiste perspectief gezien worden. Ten eerste moet bedacht worden dat de wagen in Duitsland "slechts" DM15.500 kost, en dat het passeren van de Duits- Nederlandse grens een automobiel nu eenmaal altijd een stuk duurder pleegt te maken dank zij de zegeningen der BVB plus het BTW-verschil tussen Duitsland en Nederland plus het begrijpelijk verlangen van een importeur om op een weinig gangbare auto als deze ook nog een klein beetje winst te maken. Verder moet bedacht worden dat er in Duitsland slechts een uitermate zielig klein aanbod aan open auto's bestaat. Afgezien van de ook peperdure Volkswagen Kever cabriolet is er in de "populaire prijsklasse" (Porsche en Mercedes laten we maar even buiten beschouwing) slechts een enkele importwagen te koop. Terwijl er toch -althans volgens Baur- genoeg Duitsers zijn die in een nationaal-produkt-zonder-dak willen rijden. Niet genoeg evenwel om er een forse serieproduktie voor op touw te zetten en dat is de reden dat de topless-liefhebbers hand werkprijzen moeten betalen.
Dat een importeur zich dan op het standpunt stelt dat aangezien zo'n wagen nu eenmaal bestaat hij min of meer verplicht is ook zijn Nederlandse klanten desgevraagd zo'n ding te leveren, siert slechts die importeur. Zelfs als de prijs ervan nauwelijks te pruimen valt... Gezegd moet worden dat het afneembare dak en de wegvouwbare achterruit van de Aero bijzonder goed waterdicht en windgeruis vrij zijn. Bovendien is het bijzonder makkelijk af te nemen c.q. weg te vouwen. Het dak gaat bovenin de kofferruimte waar het goed rammelvrij ligt en nauwelijks bagageruimte kost. Ook wordt de koffer niet ontoegankelijk.
In open toestand is de wagen best wel plezierig, tochtvrij en stil om te rijden -en een bekijks dat je er mee hebt! De achterruit is voor een cabriolet buitengewoon groot. Helaas munt het ervoor gebruikte materiaal niet uit door een grote weerstand tegen krassen. Ronduit foutief vind ik het feit dat op het dashboardkastje geen slot zit -zoiets moet eenvoudigweg in een open wagen. Twijfelachtig is voorts of het voor het interieur gekozen bekledingsmateriaal -zo'n stofje waaruit Amerikanen graag herenbroeken laten snijden- wel juist is voor een open wagen met vier zitplaatsen. Bij een tweezitter kun je er nog over discussiëren aangezien je daarbij het interieur bij een niet té harde bui nog wel droog kunt houden zolang je rijdt -bij een vierzitter gaat dat laatste beslist niet op. En er is niets zo onaangenaam als een natte stoel die onmogelijk droog te wrijven is. Verder mag je je afvragen of het -gezien die tamelijk astronomische prijs- niet juister geweest zou zijn om voor dit experiment een wat krachtiger uitgevoerd Kadett-model te kiezen. Het autootje doet nu een beetje "lam" aan, meer dan je eigenlijk van zo'n luxueus uitgevoerd duur ding zou verwachten. Daar staan natuurlijk ook wel weer sterke punten tegenover. Zoals de royale interieur-uitmonstering, het probleemloze rijgedrag, de inmiddels honderduizendvoudig bewezen betrouwbaarheid en gering onderhoud benevens het feit dat je bij elke Opel-dealer ter wereld voor service terecht kunt. Maar toch, een hoop geld...
Extra's Kadett Aero (t.o.v. standaarduitvoering Kadett 1200) totale cataloguswaarde circa ƒ2.000,-
|
|